Οταν ο Σωκράτης Κόκκαλης προέβλεψε, την ημέρα της φιέστας, ότι στον Παναθηναϊκό θα πέσουν πολλοί πάνω στη νέα διοίκηση για να προτείνουν μεταγραφές, υπονοώντας σαφώς ότι κάποιοι θα κονομήσουν εκμεταλλευόμενοι την απειρία των στελεχών, ήσαν πολλά τα μέλη της υψηλής ποδοσφαιρικής κοινωνίας που κούνησαν το κεφάλι χαμογελώντας. Διότι η Ιστορία διδάσκει ότι κάθε νέος παράγοντας με λεφτά για ξόδεμα πέφτει τον πρώτο καιρό θύμα εκμετάλλευσης. Τα πρώτα βήματα του νέου διοικητικού σχήματος του Παναθηναϊκού δίνουν την εντύπωση ότι μπορεί να γίνει εξαίρεση του παραπάνω κανόνα.

Εξι ημέρες πριν από την έναρξη της προετοιμασίας, περίπου 40 ημέρες πριν από το πρώτο παιχνίδι της β’ προκριματικής φάσης του Τσάμπιονς Λιγκ, ο Παναθηναϊκός έχει αποκτήσει μόνο έναν παίκτη. Μια άπειρη διοίκηση θα μπορούσε ακόμη και να μπλοκάρει από το άγχος. Ο Κώστας Αντωνίου έδωσε την εντύπωση ότι όχι μόνο δεν έχει αγχωθεί, αλλά αντίθετα έχει την ιδέα να ψάχνει τις επτά-οκτώ μεταγραφές που θέλει να κάνει ακόμη και μετά τη β’ προκριματική φάση του Τσάμπιονς Λιγκ.

Τι κερδίζει ο Παναθηναϊκός με αυτήν την τακτική; Δημιουργώντας στην αγορά την αίσθηση ότι δεν «καίγεται», ελαχιστοποιεί τον κίνδυνο να τον πετύχουν «στην ανάγκη» και να τον βάλουν να χρυσοπληρώσει για μεταγραφή. Ελαχιστοποιεί και τον κίνδυνο που δημιουργείται με τις βεβιασμένες επιλογές. Δεν βιάζεται, δεν σκοντάφτει. Τούτο δεν σημαίνει ότι θα του βγουν όλες οι μεταγραφές. Κινείται όμως με νηφαλιότητα μολονότι ο χρόνος τον πιέζει.

Ο νέος διευθυντής ποδοσφαίρου δημιουργεί με τις κινήσεις του την εντύπωση ότι ήταν –τουλάχιστον ψυχολογικά– προετοιμασμένος, έτοιμος από καιρό για να αναλάβει τέτοιο πόστο. Πατάει βεβαίως στην εμπειρία του Γιάσμινκο Βέλιτς. Η πρώτη αρετή που επιδεικνύει, αυτή της εγκράτειας, είναι ικανή να κάνει τη διαφορά. Αρκεί βεβαίως να μη φτάσει στο άλλο άκρο και αφήσει τις ευκαιρίες να περάσουν ανεκμετάλλευτες επειδή θα χάνει χρόνο στη διύλισή τους.

Οι ιδέες του νέου διευθυντή του Παναθηναϊκού προδίδουν ωριμότητα. Οπως όμως συμβαίνει πάντα, οι κρίσεις θα γίνουν εκ των υστέρων, στο τέλος, με την ασφάλεια του αποτελέσματος. Για την ώρα, πάντως, αξίζει υπογράμμιση το γεγονός ότι ο Παναθηναϊκός δεν βιάζεται και δεν χρυσοπληρώνει.